Dziecięcy strach

W dzieciństwie bardzo się bałem ciemności i musiałem spać przy zapalonym świetle, zresztą nie zasnąłem jeśli obok łóżka nie widziałem jakiejś latarki. Miałem chyba dziesięć lat, kiedy mój strach przed ciemnością minął, ale zanim to nastąpiło przeżyłem kilka chwil grozy, które śnią mi się po nocach do tej pory, choć wydarzyły się już kilkanaście lat temu.

Podejrzewam, że mój strach przed ciemnością wziął się wczesnego dzieciństwa, kiedy podobno w wyniku dziwnego zbiegu okoliczności znalazłem się w ciemnej piwnicy naszego domu i spędziłem tam kilkanaście minut, nie mogąc się wydostać. Mama opowiada, że od tamtego czasu nie zasypiałem bez zapalonej lampki i latarki przy łóżku. Kiedy miałem jakieś pięć lat zażyczyłem sobie zakup latarki wojskowej, którą zobaczyłem w reklamie telewizyjnej. Podobno ten model latarki był wtedy niezwykle popularny. Ostatecznie rodzice spełnili moją zachciankę i miałem swoją latarkę wojskową, z którą od tego momentu się nie rozstawałem ani na chwilę. Wynikały z tego często śmieszne sytuacje. Jedna z nich miała miejsce kiedy wyjechaliśmy z rodzicami na wakacje, do domku w górach. W pewnej chwili w nocy zabrakło prądu i ciemności spowiły cały dom, na szczęście szybko rozświetliłem mrok używając swojej wojskowej latarki.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

Dodawanie komentarzy zostało zablokowane.